Kees = weg

Papa / Mama puzzel

2010-11-17T10:04:00.005+01:00

Deze puzzel zal worden gepubliceerd in het November-nummer van het gemeenteblad Brink 13 van Vergadering Zwolle.

"Hey-hoi! Iedereen op aarde heeft een papa en een mama. Vaak lijk je heel veel op je papa en mama (meer dan dat je zelf denkt, vraag maar eens aan je opa of oma).
In de Bijbel komen heel erg veel papa’s en mama’s voor! Hieronder staan allemaal namen van mensen uit de Bijbel. Weet jij de naam van hun papa of mama? Als je alle antwoorden hebt ingevuld, dan krijg je de naam van een belangrijk vrouw uit de Bijbel en de naam van een man waarvan we niet eens weten wie zijn papa of mama is."

Download PDF
'Mama / Papa Puzzel'

Preview (png):

Mocht je de puzzel willen gebruiken, geen probleem. Gelieve de copyright informatie vermelden op de puzzel. Stuur ook even een mailtje dat je de puzzel(s) gebruikt en waarvoor. Uiteraard is gebruik gratis.
Mocht je de puzzel in een ander formaat nodig hebben, dan kan dat ook. Just ask.

Woordzoeker Nieuwe Testament

2010-11-14T19:21:00.009+01:00

Het was weer eens tijd voor een nieuwe puzzel! Deze keer heb ik een woordzoeker gemaakt. Hij was overigens al in September gepubliceerd in het gemeenteblad Brink 13 van Vergadering Zwolle en de kids hebben zich er erg mee vermaakt.

"Hey-hoi! Deze woordzoeker zit vol met namen van mensen en woorden uit het Nieuwe Testament. Herken je sommige namen? Vraag maar eens aan je ouders wie de anderen zijn. Als je alle namen in de woordzoeker gevonden hebt, dan houd je de naam van een heeeeel belangrijk persoon over. Kun jij de naam vinden? Veel succes!"

Download PDF
'Woordzoeker Nieuwe Testament

Preview (png):

Mocht je de puzzel willen gebruiken, geen probleem. Gelieve de copyright informatie vermelden op de puzzel. Stuur ook even een mailtje dat je de puzzel(s) gebruikt en waarvoor. Uiteraard is gebruik gratis.
Mocht je de puzzel in een ander formaat nodig hebben, dan kan dat ook. Just ask.

Puzzel Kids van Jacob

2010-08-29T21:13:00.021+02:00

Tijden geleden ben ik dit blog gestart om iedereen een beetje op de hoogte te houden van mijn DTS ervaringen in het buitenland. Ondertussen is dat al weer een jaar geleden en is het toch een beetje jammer om helemaal niet meer te bloggen. Daarom heb ik besloten om de puzzels die ik voor ons gemeenteblad BrinkNieuws maar eens op het blog te gooien. Wie weet heeft iemand er wat aan.

"De puzzel van augustus gaat over de zonen van Jacob. Hij heeft er maar liefst 12 gekregen. Je kunt je voorstellen dat het bij de familie Jacob dan ook een drukte van belang was! Elke zoon geeft een hint over zichzelf, zijn nakomelingen of zijn naam. Kun jij ze allemaal raden? Als je ze allemaal hebt ingevuld, dan zal de middelste kolom de namen van hun opa en oma weergeven. Succes!"

Mocht je de puzzel willen gebruiken, geen probleem. Gelieve de copyright informatie vermelden op de puzzel. Stuur ook even een mailtje dat je de puzzel(s) gebruikt en waarvoor. Uiteraard is gebruik gratis.
Mocht je de puzzel in een ander formaat nodig hebben, dan kan dat ook. Just ask.

Download PDF
'De Kids van Jacob' puzzel

Preview (png):

Preek - Ik Ben Gedragen

2010-06-26T22:07:00.007+02:00

Afgelopen zondag heb ik mogen preken! Het onderwerp was: "Ik ben gedragen". Centraal stond het verhaal van Mefiboseth (2 Sam. 9). Wist je dat jij en eigenlijk Mefiboseth niet eens zo veel van elkaar verschillen? Nieuwsgierig?

Thema: Ik Ben Gedragen:

uit genade,
door de belofte,
naar de tafel.

Download preek (mp3)
Download Presentatie (pptx)

Mark heeft het lied "Carried to the Table" van Leeland gezongen. Hier is een YouTube versie met de teksten:

It is finished

2009-08-10T21:48:00.001+02:00

Zo... de DTS zit er op. 3 maanden school, 3 maanden outreach; Spanje, Portugal, Marocco! De leiding heeft ter aandenking een filmpje gemaakt! Kijkt en geniet.

Status Fares

2009-07-19T10:58:00.003+02:00

Veel mensen vragen me hoe het nu met de situatie met Fares is afgelopen. Ik had op Twitter (de kleine berichtjes rechts) een berichtje achter gelaten, maar niet iedereen heeft dat gelezen, vandaar dat ik er maar een blogje aan weidt.

De voorgescheidenis kun je hier vinden. Zodra Fares gearresteerd was, gingen Europese procedures in werking. Technisch (lees: wettelijk) heeft de Spaanse overheid het recht aan haar kant; Fares mocht geweigerd worden. Advocaat en Consul konden niets bereiken, Spanje hield haar rug recht. Ze is dus met het vliegtuig terug gestuurd. Maarrr... omdat het een Europese regel betreft, mag ze de Europese Unie niet meer bezoeken voor de komende 10 jaar.

Fares probeert er het beste van in te zien en het is echt mega bemoedigend om haar attitude te lezen:

"(...) sólo Dios sabe las razones por la que regresé a Chile y aunque no termine la escuela, ustedes siguen ahí y Dios tiene muchas cosas más preparadas para ustedes... Este tiempo es sólo entre tu y Dios, donde él te esta preparando para grandes cosas, te está dando las herramientas para que sigas haciendo eso para lo que él te creó."

"(...) alleen God weet de reden waarom ik terug ben gestuurd naar Chili en waarom ik de school niet af kon maken. Jullie zitten nog steeds in de school en God heeft meer voor jullie in petto... deze tijd is alleen voor jou en God. Hij maakt je klaar voor grote dingen en geeft je gereedschap voor de toekomst in handen om te doen waar hij je voor gemaakt heeft."

God gebruikt deze tijd om te werken in het leven van Fares en haar familie. In short: blijf bidden voor deze meid, dat ze in Chili een stralend licht mag zijn! Ik geloof dat God haar in een speciale manier gaat gebruiken. De talenten die ze heeft zijn zo geweldig; drama, dans, expressie. Very cool.

Ik hoor je al vragen: Hoe staat het dan met de mensen die toch doorgekomen zijn? Zijn deze legaal? Als je eenmaal het land binnen bent gekomen, dan heb je een overeenkomst met de Spaanse overheid en verblijf je hier legaal.

Mini update - National Outreach Phase 2

2009-07-05T16:41:00.002+02:00

Zo… 2 weken later… we naderen de 2e fase van onze Nationale Outreach. De afgelopen 2 weken hebben we in Alcantaria (Murcia) doorgebracht. Onze accomodatie was zo luxe, dat we zelfs een zwembad hadden. Internet was helaas niet aanwezig, dus dat verklaart de radio-stilte.

Murcia was een groot succes! De programma´s die we gedraaid hebben, hebben echt hun vruchten afgeworpen. We zagen nieuwe mensen in de kerk verschijnen en mensen werden aangeraakt door God. In de gemeente zelf hebben we inner-healing workshops gehouden. Wat een resultaten zijn daarmee geboekt. Het is zo krachtig om te zien dat God levens aanraakt en trauma´s opruimt met Zijn Waarheid.

Op dit moment ben ik erg moe. Ik draai op het laatste van mijn krachten (al klinkt dat wel heeeel dramatisch), maar het Woord zegt dat als wij zwak zijn, dat God des te sterker is. Daar moeten we dan maar op vertrouwen.

De hang om naar huis te gaan wordt steeds groter, maar we hebben hier nog een klus te volbrengen. We zullen een week lang in Valancia doorbrengen (dit is een gi-gan-ti-sche stad). Op de meeste avonden draaien we een programma met clowns, dansen, drama´s en getuigenissen. Gisteravond was de eerste keer hier en ik ben vol verwachting over vanavond. We draaien het programma dicht bij het strand en dat zorgt voor veel bekijks.

Deze ochtend heb ik het privilege gehad om te spreken in de gemeente (dank de Heer voor airco!). Ik heb gesproken over de heiligheid van God en het naderen door Jesus, voorbij het Heilige der Heiligen, tot Gods aanwezigheid. Het was cool om te zien hoe de gemeente werd aangeraakt. Ik heb gesproken over de plaatsvervangende dood van het Lam, hoe de rechtvaardigheid en heiligheid van het Lam overgaat in de zondaar. Vervolgens hebben we in gebed de hand op het Lam gelegd, zodat we rein het Heiligdom binnen kunnen gaan. Daarna heb ik Marc gevraagd om het nummer Take Me In van Kutless in het Spaans te zingen, om de gemeente de gelegenheid te geven om in gebed tot God te naderen.

Al met al was de eerste dag hier dus mega krachtig. Vanavond een nieuw programa… en nu voor mij: siesta!

Clowning for Jesus

2009-06-11T20:49:00.012+02:00

De nationale outreach gaat hier onverminderd door! Vandaag hebben we praktische evangelisatie gedaan door de buurt van de zigeuners op te ruimen. Ik mocht mee! Dus ik zat daar met mijn stoeltje en mijn mega Bijbel (Spaans / Engels :-D ). Gelukkig kwam er een Spaanse kerel waarmee ik heerlijk heb kunnen ploegen in het Woord. Haha, verstond geen woord Engels, maar de Geest doet ons elkaar verstaan.
Na de middag zijn we naar een bejaardentehuis geweest. Ons programma bestond uit zang, dans en pianospel. Ze hebben er echt mega van genoten! Sommigen van ons hebben zelfs het evangelie mogen delen. Heerlijk! Echt heerlijk.

Hier zijn wat foto's van het clownen van eergisteren. Enjoy! Als je op een foto klikt, wordt een grotere getoond.

Op weg naar het park hadden we mega lol met de mensen op straat. Haha, heerlijk om auto's te stoppen en je duimen op te steken. Mensen kijken daar echt van op! ;-) :D

Ehm... dit is het kaasteeltje waar ik vanaf gevallen ben. Onder me is een ijzeren glijbaan... tjah, die zag ik dus te laat :-(.

After-shot. Tanden op mekaar en lachen! Krista en Jeremiah zijn ook clowns.

Een shot van Jeremiah als clown.

Sport brengt mensen samen!

Face-painting was ook een mega succes!

En zo ziet het er nu uit... ach jah! :D Nog 6 dagen te gaan! :D

Status: Wounded in Action

2009-06-10T22:01:00.005+02:00

Als je aan het clownen bent, kunnen de raarste dingen gebeuren. Gisteren hebben we een fan-tas-tisch clownsprogramma gedraaid! Ballonnen, schmink, sport, snoep, noem het maar op. Het feest is natuurlijk niet compleet zonder clowns! Samen met Krista en Jeremiah hebben we de kinderen aan het lagen gemaakt.

Haha... natuurlijk moet je wel na blijven denken bij de improvisatie! In het begin van het programma moesten wij (de clowns) de aandacht trekken... wat is dan beter om het kasteeltje in het midden van de speeltuin te beklimmen en net te doen alsof je van het dak valt? Zo gedacht... zo gedaan. Dus ik hang daar aan het dak... en ik denk... ‘ah, ik kan me wel laten vallen, er zit toch zand onder... zo hoog is het nu ook weer niet’... maaaaaarrrr... ik had geen rekenening gehouden met de ijzeren glijbaan! Ik laat me dus vallen en donder me in die glijbaan... kinderen lachen... ik echte pijn!

Ach jah, als je aan het clownen voor de Heer bent, dan wil je je ook niet laten kennen, dus ik heb het programma (3 uur lang) gewoon doorgedraaid. Tanden op mekaar en smilen! Maar aan het eind begon het toch wel een beetje meer pijn te doen ;-).

Aan het eind van de avond zag het er toch wel dik uit en ook vanochtend was het erg gevoelig. Voor de zekerheid zijn we dus maar naar het ziekenhuis gegaan (da’s fun, alles in het Spaans ;-) ). 2 uur en 4 foto’s later lag ik in de gipskamer. Uitslag: flink gekneusd, 10 dagen gips, 14 dagen een brace (geen idee wat dat is).

Als ik nu naar beneden kijk, dan is mijn voetje een combinatie tussen de voet van de Hulk en de flipper van Donald Duck. Lopen is nogal lastig, vandaar dat ik – wat betreft de nationale outreach – even uit de running ben. Stil zitten is nou niet echt een kunst die ik beheers, dus ik baal stevig!

Binnen 8 dagen zullen we vertrekken naar Murcia (5 a 6 uur van Madrid), vandaar dat we het gips al over 7 dagen zullen verwijderen (joepie). Het wordt nog even flink spannend, want de grote vraag is, of ik op tijd hersteld zal zijn voor de drama’s.

De pijn neemt gelukkig af, dus het is vooral bidden voor: geduld en spoedig herstel!

God wil je dood!

2009-06-09T23:28:00.000+02:00

Met deze stevige uitspraak werd ik twee weken geleden geconfronteerd door Lance McKinney, de teacher die sprak over het onderwerp ‘Evangelisatie’. Lance: ‘Jesus roept je op je kruis achter je op te nemen. We hebben een verkeerd, geromantiseerd beeld van het kruis. Het kruis is een martelwerktuig, met de bedoeling je te doden.
Misschien is het beter om het kruis vandaag de dag te vergelijken met de elektrische stoel. Jezus nodigt je uit: ga zitten en flip the switch! God wil je dood!’

Je kunt je wel voorstellen dat menig student even met de ogen knipperde! Zo’n radicaal sterven aan jezelf wordt niet vaak gepredikt. Jezus zegt in Matteüs 16:24, 25:
“Toen zei Jezus tegen zijn leerlingen: ‘Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en mij volgen. 25 Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden.”

Heavy stuff! In het Engels staat er ‘he must deny himself’. ‘Nee’, zeggen tegen jouw verlangens als je weet dat ze tegenstrijdig zijn met God’s Woord. Dat is geen gemakkelijke keuze, dat is snijden in je vlees, dat is snijden in jezelf!

Etiël, een jonge teacher van 23, vergeleek God met een passionele liefdesrelatie: ‘Het laatste wat ik wil, is Gods hart breken. Het laatste wat ik wil doen, is God pijn doen!’ De vraag is: heb ik zo’n liefdesrelatie met God?
De afgelopen week ben ik veel bezig geweest met die vraag. Wie is mijn nummer 1? Hoe zit met met mijn liefde voor God? Aï! Ik schiet te kort... en niet zo’n beetje ook! Voor mij is het tijd om op die stoel te gaan zitten en de switch over te halen. Niet 1x, niet 2x, maar dagelijks.
Op het moment dat ik sterf aan mezelf, kan Jezus in mij gaan leven. Zijn karakter, zijn gaven, zijn woorden. Dát is pas leven in volheid.

Afgelopen zaterdag was ik wat aan het zoeken op het internet en ik vond dit filmpje, met als titel “Letter to Satan”. Ben wat je er van vindt. Don’t be afraid to comment!

Just think about it… do you need to flip a switch?

The Barbarian Way

2009-05-25T18:56:00.004+02:00

Lezen, lezen, lezen! In de DTS zult ge lezen! Hahaha... in de eerste plaats wordt er van je verwacht dat je in je DTS toch met enige regelmaat je Bijbel open slaat. Maar daar blijft het natuurlijk niet bij, je dient ook 3 boekrapportages in te leveren. Normaal zijn dat boeken van een vaste lijst (YWAM approved), maar omdat ik al 4 boeken van YWAM had gelezen werd het me toegestaan om dit keer zelf een boek te kiezen.

Tjah, wat weet ik nou van boeken af? Dus ik heb mijn mentor Jitu maar eens geconsulteerd en voordat ik het wist had ik een stapel boeken in handen. Haha... ik heb al twee boeken van die stapel uit en ik ben met de derde bezig: ju-weel-tjes.

Ik heb zo van het boek "The Barbarian Way" genoten, dat ik een stukkie voor jullie over heb getypt. Ik hoop dat je het net zo mooi vindt als ik.

On our way to Belfast, Northern Ireland, we made a stop in Paisley, Scotland. My wife, Kim, my twelve-year-old daughter, Mariah, and I were on a Hollywood version of a spiritual pilgrimage. (If you walk into our living room, you will find hanging as a centerpiece an exact replica of the sword that William Wallace made famous to the non-Scottish masses through Mel Gibson’s Braveheart.) I was standing in the middle of the Paisley Abbey where Wallace was educated as a boy. I took my time as I looked reverently at the stained glass that remains a memorial to Wallace’s heroics (he didn’t look anything like Mell Gibson), yet is was a story about Robert the Bruce that struck me most and has stayed with me ever since.

Robert the Bruce was the Scottish noble whose character is most remembered for betraying Wallace, but he later rose up to lead Scotland to freedom after Wallace’s execution. While we were standing in the abbey, Scottish pastor James Pettigrew shared a tale of Robert the Bruce that is a mixture of history and legend.

He died in 1329 at the age of fifty-four. Shortly before his death, Robert the Bruce requested that his heart be removed from his body and taken on crusade by a worth knight. James Douglas, one of his closest friends, was at his bedside and took on the responsibility. The heart of Robert the Bruce was embalmed and placed in a small container that Douglas carried around his neck. In every battle that Douglas fought, he literally carried the heart of his king pressed against his chest.

In the early spring of 1330, Douglas sailed from Scotland to Granada, Spain, and engaged in a campaign against the Moors. In an ill-fated battle, Douglas found himself surrounded, and in this situation death was both certain and imminent. In that moment Douglas reached for the heart strapped around his neck, flung the heart into the enemy’s midst, and cried out, “Fight for the heart of your king!” One historian quoted Douglas as shouting, “Forward, brave heart,, as ever thou were wont to do, and Douglas will follow his king’s heart or die!” The motto of the Douglas clan to which the present duke belongs is even to this day simply “Forward.”

A TRIBE CALLED FORWARD

Although anyone who understands the heart of God knows that the Crusades were a tragic lesson in missing the point, the power of this story awakens within me a primal longing that I am convinced waits to be unleashed within everyone who is a follower of Jesus Christ. To belong to God is to belong o His heart. If we have responded to the call of Jesus to leave everything and follow Him, then there is a voice within us crying out, “Fight for the heart of your King.”

Yet Christianity of the past two thousand years had moved from a tribe of renegades to a religion of conformists. Thos who chose to follow Jesus become participants in an insurrection. To claim we believe is simply not enough. The call of Jesus is one that demands action. Jesus began is public ministry with a simple invitation “Come, follow Me.” His closing instructions to His disciples can be summarized in one word, “Go!” A quick survey of the modern church would lead you to believe Hs invitation was “Come, and listen,” and His closing mandate would be summarized in the one word “No!” The tribe of Jesus, above all people should rightly carry the banner, “Forward.”

Voor meer info, kijk bij onze vriendjes van Bol.com.

!! Belangrijk !! Dringende oproep tot gebed ivm deportatie

2009-05-22T15:01:00.007+02:00

Gisteren zijn we vanuit Casablanca (Marocco) terug gekeerd naar Madrid. Bij de paspoort-controle werd Fares Bravo (Chili, 18jr) de toegang tot Spanje geweigerd in verband met haar visa. Bij de paspoort controle werd ze gearresteerd en vastgezet. Het werd ons niet toegestaan om haar te zien of te spreken.
Elke niet-Europese student heeft een visa voor 3 maanden. Op het moment dat je het land verlaat en weer in komt krijg je een nieuwe visa. De wet zegt echter dat er tussen die 2 visa's een periode van 3 maanden moet zitten. Het vreemde is dat de Spaanse autoriteiten 6 van onze niet-Europese studenten (VS, Canada, NZ) wel toelaat, maar Fares niet.

Op dit moment is de Chileense consul bezig te doen wat in zijn vermogen ligt. Het ministerie van Buitenlandse Zaken van Chili probeert ook te doen wat ze kan. Zo ver is er niet veel verandering in de zaak: de Spaanse autoriteiten blijven bij hun standpunt. Zoals het er nu naar uit ziet zal ze vanavond om 11 uur per vliegtuig naar Chili worden gedeporteerd.

We weten dat we een Hemelse Vader hebben die boven elke natie en autoriteit staat. We geloven dat we een Vader hebben die antwoordt op gebed en smekingen. Daarom dat we jullie willen te vragen om te bidden voor deze situatie. Om te bidden voor de harten van de mensen die zich met deze zaak bezig houden, rust in het hart van Fares, haar familie en het team.

Het team is geschokt door wat er gebeurd is. We weten niet waarom God dit heeft laten gebeuren, maar we halen veel hoop uit Romeinen 8:25-32. We bidden dat Gods wil moge geschieden en dat Zijn Naam moge worden verhoogd.

Berichtje uit Marocco

2009-05-19T01:51:00.002+02:00

Haaaaaloooo… vanuit Marocco! Het is hier 11 uur s’avonds (1 uur Nederlandse tijd) en ik heb een internetcafetje kunnen vinden... een half uurtje internet kost hier maar 4 dirham’s - dat is tegen de huidige wisselkoers maar 0,35 euro.

Na een dag uitgerust te hebben op de basis zijn we vertrokken naar Marocco. Over de eerste week kan ik niets op het internet vermelden, omdat we niet willen dat werkers in gevaar worden gebracht… maar ik kan je wel zeggen dat we mooi werk hebben verricht.

Het tweede gedeelte van onze outreach in Marocco is in Marrakech. Wat een mooie stad zeg. Omdat we niet echt een programma hadden vertrouwden we dat Vader ons inzicht zou geven in hoe en wat.
Marrakech is erg touristisch, dus we hebben hier de volledige vrijheid om ons ook daarnaar te gedragen. We hoeven ons geen zorgen te maken, omdat we geen werkers in gevaar kunnen brengen. Afgelopen zondag hebben we bijvoorbeeld in het park naast de Moskee een openbare ‘dienst’ gehouden. We hadden een prieeltje in het park omgedoopt tot de ‘Free Christian Church of Marrakech’. Op het moment dat we begonnen met de aanbidding kon je merken dat er iets veranderde in de geestelijke atmosfeer. Mensen stonden stil, luisterden, filmden en er gingen zelfs Marrokanen in het gras zitten luisteren. Haha… vooral de kinderen vonden het mooi om te luisteren. (Je ziet ook niet elke dag 15 westerlingen in het openbaar zingen).

Het is hartverscheurend om te zien hoe veel armoede hier heerst. 1 van de 5 pilaren van de Islam is het geven van aalmoezen. Het lijkt hier helaas mislukt. Je hart breekt op het moment dat een meiske van nog geen 5 jaar met groezilig haar je aanstaart en je vraagt of je wat geld of eten hebt.
Tijd voor actie! De leiding van het team heeft besloten dat we de ‘handen en voeten’ van Jezus zijn in een hele praktische manier: water en brood uitdelen aan de armen. De wet in Marocco verbiedt ons om direct te evangeliseren, vandaar de we de mensen zegen in de naam van Allah (Arabische woord voor God). Soms krijg je dan de vraag of je een Moslim bent en dan leggen we uit dat we dat niet zijn, maar de we volgers van de Heilige Boeken zijn.

Het is trouwens heerlijk om even internet te hebben en via Google Video even wat Nederlandse Opwekking te luisteren. Het is prachtig om te aanbidden in het Engels en in het Spaans, maar het is niet hetzelfde als je ‘moers-toal’.

Vandaag was een hele speciale dag. We zijn vanochten begonnen met aanbidding en voorbede in het park (wederom in het prieeltje). We hebben veel tijd besteed aan het proclameren van Gods Naam en eigenschappen. Hier wordt 5 keer per dag opgeroepen tot gebed; vanaf de Moskee tettert het: ‘Allaaaaaaaahu Akhbar’, wat betekent ‘Allah is groot’. En dat klopt: God is gigantisch groot. En dat is nu juist zo mooi: die grote God, roept ons op om een persoonlijke relatie met Hem te hebben. Om Hem te kennen als Abbah, Papa. Men kent hier God als de Barmhartige… maar men heeft nog niet bevroed hoe gigantisch diep die barmhartigheid gaat. Ons gebed is dat de ogen van deze natie geopend worden. Dat ze uit zullen roepen naar de Enige Koning: HOSANNAH! Red ons, help ons. Hosannah!
Onze gebeden, proclamaties en liederen werden vandaag ook weer gevolgd door publiek; 10 Marocaanse jongens bleven luisteren (tjah, als je toch niets anders te doen hebt ;-) ).
‘s middags is het te heet om ook maar iets te doen (je verbrand hier levend), maar naar zessen is het al stukken beter. We zijn met brood en ballonnen naar het park gegaan om te kijken of we de kinderen konden bereiken. Dat was een gi-gan-tisch succes. We stonden voor zo’n 25 kinderen ballondieren en kronen te maken. Van alles zat ertussen: van arme straatschoffies tot normale kinderen; iedereen wou een ballon hebben.
We besloten om ze ook met chokolade repen te zegenen. Haha… maar dat werd bijna een rel. Want die gasten willen natuurlijk het onderste uit de kan. Opeens voelde ik me als een Amerikaanse soldaat in Irak die een voeldseltransport moest beschermen. In mijn hand had ik een nog een paar repen over en ik had 15 hongerige gasten om me heen. Die gasten doen bijna alles om die repen te pakken te krijgen (springen, trekken, duwen). Dan is er maar 1 oplossing: heeeeel hard wegrennen!!! Ik zet het me dus op een lopen. Al die gasten achter mij aan. Het team in een deuk. En ik maar door dat park rennen op zoek naar koters die nog geen reep hadden gehad. Uiteindelijk heb ik zelfs ouders repen in de handen gedrukt. Hahaha… missie volbracht!

Het is heerlijk om de mensen te zegen met voedsel, ballonnen en repen. Ik hoop dat we ze hebben laten zien dat God een God is die niet alleen groot en machtig is, maar ook een goed die goed is, die liefdevol is. Ik hoop dat we Jesus hebben kunnen laten zien.

Morgen is een vrije dag (joepie!!) en overmorgen vertrekken we naar Casablanca. De dag daarna vertrekken we met het vliegtuig terug naar Madrid. Maar goed… het is tijd om te gaan.

Gods Zegen en slaap zacht!

Het gaat lekker hier

2009-05-01T12:05:00.003+02:00

Wat is Portugal toch mooi en wat zegent de Here onze aanwezigheid hier. Het programma van de afgelopen dagen is vrij druk geweest en ik was dan ook wel toe aan deze vrij dag. De zon schijnt, het halve huis ligt nog te maffen!

In Portugal hebben we al veel praktisch werk verricht. In de kerk hebben we het podium met nieuw tapijt bekleed en het terras grasvrij gemaakt. Verder hebben we van de gemeente toestemming gekregen om het parkje dat voor de kerk staat te renoveren (schilderen en de betonnen omheining fixen met cement). We zijn bezig geweest met het fixen van het huis van twee oudjes, hebben iemand helpen verhuizen. Praktisch werk in de soup kitchen.

Maar ook op geestelijk vlak zitten we niet stil. Vorige week vrijdag waren we uitgenodigd om een bijdrage te leveren aan de jeugdgroep bijeenkomst. Het was ons verlangen om niet alleen maar iets te vertellen, maar om ook echt te 'ministren'. Ik had de eer om het inleidend praatje te mogen doen. Het onderwerp was de "truth box". Een prachtige 'teaching' over de destructieve kracht van de leugens van Satan en de helende kracht van de waarheid van God. De bijbel zegt niet voor niets dat we "de waarheid zullen kennen en de waarheid zal vrijmaken". De avond was fenomenaal. Ik had een grote doos met daarop TRUTH BOX and daarin konden de mensen de nieuw gevonden waarheden in deponeren. Het was een avond waarop God tot de harten van de mensen heeft gesproken.

Afgelopen zondag hebben we voor het eerst een straat programma gedraaid. Dat was mega spannend!! Op de Markt hebben we drama stukken gedaan, getuigenissen gegeven en de mensen uitgedaagd om op zoek te gaan naar God. Van te voren wisten we niet eens waar we zouden moeten optreden of hoe we aan stroom konden komen (onze aggregaat was stuk). Maar God zorgde voor een goede hoeveelheid zon, voor een plaats, voor stroom, voor toestemming van de overheid en voor een Portugese presentatrice (nationale bekendheid).

Deze nationale bekendheid, haar naam is Sara nogwat, doet TV programma's voor de Portugese versie van de EO. Ze was zo onder de indruk van wat we doen, dan ze heeft voorgesteld o meen korte reportage van ons werk te maken. Gisteren is ze hier met een camera ploeg gekomen. Ze hebben de dans Buenos Dios opgenomen en een drama Everyting. Verder hebben ze nog wat mensen geïnterviewd, waaronder mijn persoontje over de schoolfase van de DTS. Ik ben benieuwd naar het resultaat.

Goed... ik moet er vandoor vl iegen. Hopelijk tot snel.

Ow... en mijn computer is helaas kaduk :-(.

Waar we uithangen op Google Maps...

2009-04-23T00:56:00.001+02:00

Klik hier voor een de grote map van Portugal Outreach

Relax dag!

2009-04-21T21:25:00.004+02:00

In mijn gedachten zijn Spanje en Portugal altijd een beetje hetzelfde geweest. Ik bedoel, hoeveel verschil kan er nu zijn tussen twee buurlanden!? Om eerlijk te zijn: ik kon niet verder van de waarheid verwijderd zijn! De taal is anders, het klimaat is stukken warmer en het groen is fan-tas-tisch.

Voor het eerste gedeelte van onze internationale outreach zijn we neergestreken in Lissabon (en omgeving). We werken samen met een pastor Gabriel die hier een muziekschool leidt. De school is geplant door Marcos Witt, een bekende Spaanstalige gospel zanger.
Het gebouw is prachtig! Het heeft een klein auditorium en diverse zalen waarin muziekles gegeven wordt. Vroeger werd het gebruikt als kindercrèche, maar vanwege de economische crisis in Portugal heeft Instituto CanZion het overgenomen.
Alles is netjes geschilderd… het is hier erg goed onderhouden. Wij slapen in een van de bovenkamers op (flinterdunne) matrassen. Ons hoor je niet klagen! Er zijn teams die het slechter hebben :-D. Haha… we hebben zelfs een wasmachine (pastor Gabriel is een goede knakker). Ik had me al klaargemaakt voor het ouderwets wasschen met den hand.

De zon is hier fe-no-me-naal. Het voelt hier als een familie vakantie, alsof je met z’n allen een grote villa bewoont. Vanochtend waren Christa en ik ‘in charge of’ het ontbijt. Haha, als ‘morning person’ heb ik daar helemaal geen probleem mee. Om half 8 (dat is half 9 Nederlandse tijd) stonden we klaar om koffie te zetten en wat schetste onze verbazing… er lag nog een heerlijk stuk welkomstcake van gisteravond. Hap slik weg… ik heb nog nooit zo snel een stuk cake zien verdwijnen :D. NJAM!

De rest van de dag stond in het teken van het verdelen van de work duties (praktische werkzaamheden) en het relaxen. Ik heb samen met Isaac en Abdiel de omgeving eens even grondig verkent. Het gerucht deed de ronde dat er een supermarkt in de buurt zou zijn… nou, het is maar wat je ‘in de buurt’ noemt. Gelukkig bleken we verkeerd te zitten en is er 1tje die dichter bij is.
De omgeving is hier prachtig. Het terrein is hier erg heuvel- / bergachtig. Het is altijd een verrassing wat je tegen komt. De ene keer zie je prachtige, in pasteltinten geverfde, huizen en de andere keer zie je halfvergane grauwe huisjes. Als je hier over straat loopt wordt je door de mensen nagekeken. Ik kan het me ook best wel voorstellen… wanneer zie je nou een Cubaan, Spanjaard en een Hollander samen lopen?

Maar goed… wat gaan we hier doen? We zijn hier natuurlijk niet voor het uitzicht. We zijn hier voor praktische werk, het ondersteunen van de lokale kerken en het doen van evangelisatie. We werken nauw samen met de kerk van pastor Gabriel. Zondag over een week zullen we de complete dienst leiden (aanbidding, getuigenissen en woordbediening). Ik heb er al heel veel zin in!

Je zult je misschien afvragen; wat doet Kees met internet in Portugal? We hebben hier internet! Het is super-duper-duper traag, maar iets is beter dan niets én wie het kleine niet eert…
Voor het doen van ‘beam-werkzaamheden’ in de kerk heb ik mijn laptop meegenomen. Dit stelt mij in staat om zo af en toe een blog-berichtje in mekaar te flansen.

We spreken mekaar dus snel. Hou vooral mijn Twitter in de gaten... want daar hou ik de kleine actuele berichtjes op bij :-).

Ps. Het is hier een uurtje vroeger dan in Nederland en Spanje! Elke dag voelt dus als uitslapen!

Drama, drama, drama

2009-04-17T12:39:00.015+02:00

De afgelopen dagen zijn vrij intensief geweest. We zijn bezig geweest met het oefenen van drama's, dansen en kinderprogramma's. Komende maandag zullen we per bus vertrekken naar Lissabon, Portugal. Gisteravond hebben we een les Portugees gehad en geoefend met Portugese aanbiddingmuziek. Check dit uit:

Vandaag zijn we bezig met het reviewen en perfectioneren van de drama’s en dansen. De staff is genadig geweest voor mij, want ik hoef geen enkele dans uit te voeren (joepie!), ik heb enkel drama’s :-).

Het eerste drama wat we geoefend hebben is “The Clincher”, waarin ik Zelfmoord / Satan speel. Het tweede dramaheeft “Everything”. In dit drama speel ik Jesus. Hier is een filmpje van dat drama:

Gelukkig hoeft ik geen jurk te dragen… een wit T-Shirt is genoeg.
Verder speel ik Jesus in het drama “Passion” (sorry, ik heb geen video) en iemand die verliefd is in het drama met de “Revolution” (ook geen video).

Tijdens de review van “The Clincher” is bij de laatste val mijn t-shirt gescheurd; er zit nu een prachtige winkelhaak in! Haha… en tijdens het oefenen van “Passion” scheurde mijn broek (scheur van zo’n 15 cm :-P). Voor de rest ben ik nog helemaal heel (fysiek niet he-le-maal lekker, maar dat is vrij normaal in zo’n fysieke week).

Naast de drama’s speel ik met Ashleigh en Jeremiah een clowns-trio. Hi-la-risch! Ik ben dus druk aan het studeren op het clown-zijn. Gelukkig staan er vele tips op het internet… én is het team erg creatief (lees: soms zo gek als een deur)! Morgen krijg ik m’n eigen “neus” :-).

De dansen en de drama’s gaan vrij goed. Dit gaat echt mensen trekken!! Het team is “fired up and ready to go!”. Portugal gaat één groot avontuur worden! We zijn vol verwachting!

Preparing for international outreach

2009-04-09T18:53:00.004+02:00

De outreach komt met rasse schreden nader bij. Dit is de laatste week van teaching voor de outreach. Volgende week staat volledig in het teken van het oefenen van de dansen, drama’s en kinder outreach programma’s. Verder wordt er aandacht besteed aan hoe we moeten getuigen (giving testimony).

Tijdens de outreach zijn we ‘short term missionaries’. Waar we kunnen zullen we meehelpen met het organiseren van diensten, evangelisatie acties en wat niet meer. We zullen getuigen, preachen en we zullen zelfs onderwijs gaan geven aan jeugd groepen. Het beloofd een gigantisch spannende tijd te gaan worden!

Op 20 april zullen we met onze bussen naar Portugal vertrekken. We hopen op 5 mei weer terug te komen. 6 mei zal dan een rustdag zijn, maar op 7 mei zullen we in alle vroegte naar Marocco afreizen. We hopen uiterlijk 21 mei weer terug te zijn.

Tijdens onze internationale outreach zullen we geen laptops meenemen. Communicatie met de buitenwereld zal verlopen via de basis in Torrejón de Ardoz (+34 91 676 4371). Waarschijnlijk zijn er internet cafés, dus met een beetje mazzel kan ik jullie op de hoogte houden :-)!

Een outreach kan alleen slagen als het gedragen wordt in gebed. Gebed is meer dan het indienen van een verzoek bij God… een gebed is een wapen tegen de Machten van de Duisternis. Als team staan we klaar om het Koninkrijk van God te verkondigen. Satan zal er alles aan doen om dat te verhinderen en daarom is het belangrijk om een muur van gebed om het team heen te bouwen.

Gebed is een precisiewapen, het is geen kanon om maar lukraak te schieten. Vandaar dat ik jullie wil vragen om te bidden voor de volgende zaken:

Rust en vrede in de harten van de staf;
Moed en wijsheid voor het team, in het bijzonder voor de jonge Spaanse chikas;
Goede lichamelijk en psychische gezondheid;
Dagelijkse nieuwe inzichten en leiding;
Toebereide grond – bidden voor de harten van de mensen die we gaan bereiken;
Liefde en bewogenheid;
Dat het team de ogen, oren, mond en handen van Christus mag zijn.
Voor mijn thuisfront, dat ze rust en vrede mogen ervaren.

Meer details volgen in de loop van volgende week!

Te doy Gloria

2009-04-07T08:44:00.012+02:00

De song "Te doy Gloria" is een gigantische hit in de Spaanse (evangelische) kerken. Ook in YWAM Madrid is dit nummer een giganstisch succes, vandaar dat ik de video op YouTube heb opgezocht en de lyrics heb vertaald. I hope you like it too!

Het wordt gezongen door de band "En Espíritu y en Verdad", wat betekent "In Geest en in Waarheid" en de titel laat zich vertalen als "Ik geef eer". Voor meer nummers, check het album "Luz y Salvación" op deze link.

Cuan hermoso eres Jesús	Hoe prachtig bent U, Jezus
son tus palabras, es tu amor	Zijn Uw woorden en Uw liefde.
Cuan glorioso eres Jesús	Hoe glorieus bent U, Jezus,
fue tu poder, fue tu cruz	is Uw kracht en is Uw kruis.
la que me salvo	Degene die mij verlost
Y me rescató,	en gered heeft.
un momento ahí	Bij u zijn
me dio libertad	geeft mij vrijheid

/// Y te doy Gloria ///	/// En ik geef alle eer ///
a ti Jesús	aan U, Jezus

// Con una corona de espinos	// Met een kroon van doornen
te hiciste Rey por siempre //	werd u Koning voor eeuwig //

Ps. Dat springen dat ze in de video doen, doen ze dus ook in de kerk :-). Het is zo vet om te zien; fiësta para Dios!

Nieuw telefoonnummer

2009-04-06T18:45:00.003+02:00

"When in Rome... do as the Romans", is een bekend (Engels) gezegde. Omdat de kosten voor internationaal bellen een beetje op liepen (stelletje afzetters), heb ik maar een Spaans nummer genomen. Én het is beter voor de intergratie :-).

Voor de liefhebber, nieuwe smsjes en belletjes kunnen naar: +34633256260!

Hier is het meeeeega druk! We zitten nog steeds met software problemen. Mocht je specifieke vragen hebben, dan moet je even mailen :-).

Psalm 84:2

2009-03-23T12:06:00.005+01:00

Zelfs vindt de mus een huis, o Heer,
de zwaluw legt haar jongen neer
bij uw altaren in uw woning.
Laat mij bij U zo thuis zijn, Heer.
Want daar is vrede; ik begeer
bij U te zijn, mijn God en Koning!
Welzalig wie daar wonen mag,
hij zingt uw lof van dag tot dag.

International Outreach bekend!

2009-03-21T10:59:00.009+01:00

Eeeeeen… de landen van de internationale outreach zijn bekend!! Roffel! We gaan naar:

Portugal én Marokko.

Best wel spannend! Vooral Marokko, omdat we een beetje under cover gaan. De kerk is niet vrij in Marokko en iemand proberen te bekeren tot het Christendom is al helemaal uit den boze. Ik ben dus erg benieuwd wat we daar gaan uitspoken. Vanzelfsprekend kan ik daar niet over bloggen.
We zullen als eerste naar Portugal gaan. Wat ik zo hoor van de leiding, is dat we daar een kerk gaan bezoeken waar een kleine opleving plaats heeft gevonden. Dat is zo’n 25 kilometer van de hoofdstad Lissabon. Waarschijnlijk gaan we daar onder de jeugd werken en natuurlijk zullen we onze drama stukken opvoeren.

Het drama wat we uit gaan voeren is best wel spectaculair. Ik hoop dat we het allemaal een beetje voor elkaar krijgen, want het is niet niets. In het drama speel ik “zelfmoord”, de verpersoonlijking van Satan zelf. Het origineel heet The Clincher. We proberen het idee van dat drama stuk te pakken en het zo aan te passen dat het idee beter wordt overgebracht.

Dit is het orgineel. Waarschuwing: het stuk is vrij heftig (en het is voor de jeugd bedoeld).

Er is dus nog veel werk aan de winkel. In onze DTS Intersession meetings zijn we bezig om in gebed uit te zoeken wát de Heer wil dat we gaan doen. In de Bijbel leren we dat Jezus niets deed, zonder dat Hij het Zijn Vader zag doen. David schrijft in de Psalmen dat als de Heer niet over de stad waakt, de wachter te vergeefs waakt en als de Heer het huis niet bouwt, de werkers tevergeefs zwoegen. Wij willen op dezelfde manier werken. Niet in eigen kracht, maar in de kracht van onze Hemelse Vader. Vandaar dat ik jullie wil vragen of jullie willen bidden voor wijsheid en inzicht. Voor kracht en creativiteit. Opdat de Naam van de Vader verhoogd moge worden!

What are you sinking about?

2009-03-20T19:10:00.001+01:00

Zoals je misschien wel weet, is de School tweetalig. Voor elke les worden vertalers gebruikt. De meeste lessen worden in het Spaans gegeven en vervolgens in het Engels vertaald. Omdat er zo veel vertaald wordt, zijn “vertaal-grappen” erg populair. Een van die grappen móet ik gewoon met jullie delen, omdat ik hem hi-la-risch vind:

Een middagje internet

2009-03-19T17:51:00.008+01:00

Het is wat vandaag... na het middageten (aardappel salade met zalm en ei), werd ik opeens niet lekker. Vandaar dat ik me maar in mijn stapelbedje terug getrokken heb, om wat rust te nemen. Het geeft me even de tijd om mijn blogje en mijn facebook bij te werken (oeh, en dat was nodig!!).
De ellende met de software is trouwens nog steeds niet opgelost, maar met behulp van Erik hoop ik daar vanavond korte metten mee te maken. Spannend, spannend, spannend. Ik mis vooral mijn Skype gesprekjes!! Sorry pa en ma! Ik denk heeeeeeel hard aan jullie. Met een beetje mazzel heb ik de boel vanavond up and running... en dan kunnen we zaterdag en zondag weer video-bellen.

Maar niet getreurd... voor de liefhebber heb ik een aantal fototjes bij mekaar gezocht. Als er niet gevideobelt kan worden, dan moet er maar geblogd worden! (Nu hopen dat mn laptop niet crashed!) Je kunt op de thumbnails klikken voor iets groter formaat. Ik moet nog ff kijken hoe ik fototjes kan delen via Picasa (dat is meer high res).

Uitzicht

Als ik uit het raam van ons slaapvertrek kijk, dan zie ik het park. De heuvel is een van mijn favoriete plekken voor het houden van Stille Tijd. Om een uurtje of kwart over 8 ‘s ochtends kun je de zon achter de flats zien opkomen. Er iets niets beters dan het aangezicht van de Heer te zoeken tijdens het opgaan van de zon.

The brothers and the Mother Brother

Van links naar rechts, hebben we op deze foto: Georgie (United States / Puerto Rico), mijzelf, Marc (Spanje), Jeremiah (Canada), Adbiel (Cuba) en Isaac (Spanje). Georgie is de enige vrouw die de heren kant van de 4e verdieping slaapt. Dat komt namelijk zo… ze heeft een tweepersoonskamer voor haar en haar man Joël (die een tijdje bij ons verbleef). Daarom hebben we haar maar de bijnaam Mother Brother hebben gegeven.

Groepsfoto

Van links naar rechts zie je op deze foto: Ashleigh (New Zeeland), Krista (United States / Chili), mijzelf, Laura (Spanje), Silje (Frankrijk), Tatiana (Chili / Uruguay), Fares (Chili), Ana (Spanje), Isaac (Spanje) en Marc (Spanje). We waren kats melig op deze foto. Op facebook staan er nog een aantal. Er moet nog ergens een foto te vinden zijn van de complete DTS (students & staff)... als ik die op de kop tik, post ik hem direct! :-)

Roommate

Abdiel is mijn kamergenoot. Hij is in de 30 en is een bijzonder getalenteerd muzikant (piano). Zijn thuisland is Cuba, maar vanwege zijn international reizen is het hem niet toegestaan daarnaar terug te keren.
De communicatie was in het begin best wel lastig, omdat hij bijna geen Engels sprak en ik totaal geen Spaans. Nu spreek ik een beetje Spaans en hij een stuk beter Engels, dus we redden ons prima. Zijn levensinstelling is fantastisch. Hij wil de Here God volgen in alles wat hij doet.
Het valt niet mee om tussen zoveel jong grut te zitten, maar hij slaat zich er doorheen. Ik kan me geen betere kamergenoot dan hem wensen.

Fun

Wat is een DTS zonder fun!?

Weer... lekker buiten eten...

Wat is een Nederlander zonder opgebakken aardappeltjes, boontjes en een mals speklapje!? Inderdaad... ik mis de gezonde Hollandse pot! Jaaah... ik stond er ook van te kijken, maar jah, na een maand ga je het toch echt missen hoor! Vandaar dat ik afgelopen zaterdag Laura en mijzelf eens even goed verwend heb met voedsel uut Ne’erland.
De Spaanse keuken is overigens prima, al moet ik je wel vertellen dat ze niet zuinig met olie en zout zijn. Weest gewaarschuwd!
Het weer is trouwens heerlijk hier. Het is al twee weken zo'n 20-25 graden in Madrid. Elke dag voelt als een nieuwe dag vakantie. Op mijn iGoogle las ik dat het in Nederland zo'n 10 graden is! Oeh... dat noemen we hier muy freo (erg koud).

Anyways... van het weekend hoop ik wat meer foto's te posten eeeen... als het meezit zelfs een filmpje…

Major Computer Crash

2009-03-14T10:11:00.003+01:00

Zo heb je een computer en zo heb je niets. In de afgelopen weken is mijn computer vol-le-dig gecrashed. Een week of twee geleden zat ik op mijn bed te werken met mijn trouwe kompaan - mijn laptop - ik let even niet op en… BAM… pleurt mijn laptopje naar beneden. Nu is dat normaal niet zo erg, maar we slapen hier in stapelbedden… dus dat was bad news!

Eerst leek er niets aan de hand, maar nadat de batterij leeg was, werd pas duidelijk wat er aan de hand was: het apparaat laadde zichzelf niet meer op! Mijn communicatiekanaal helemaal naar de Filistijnen. Ik balen!!
Na van alles geprobeerd te hebben, heb ik het ding maar open geschroefd, om te zien of er mechanisch iets aan de hand was. Dat was nog een heel project, want het ding zit vol met van die kleine schroefjes. Na de diverse onderdelen opnieuw vast te hebben gezet, zag ik dat het oplaadlichtje (goed woord voor Scrabble) weer begon te branden!
Mijn problemen leken verholpen, ware het niet dat er op mijn scherm een dikke foutcode verscheen. De C partitie van mijn harde schijf was niet meer leesbaar! Ik schrok me wezenloos! Was mijn hard drive overleden!?
Via diagnostische tools van Windows kwam ik erachter dat het een software probleem was. Gelukkig maar. Hoewel!? De tool gaf aan dat er zo veel fouten in het bestandssysteem zaten, dat het onmogelijk was om de partitie te repareren… Ja, je raadt het al: formatteren en opnieuw installeren is dan de enige optie. Als je thuis zit, is dat geen probleem, maar ik zit hier in Spanje, zonder mijn Windows en driver CD’s.

Gelukkig heb ik via de laptop van Marc een Windows ISO kunnen downloaden en die heb ik geïnstalleerd. Ik zit dus nu met een Engelse Windows XP Professional opgescheept die nogal gestript is! Maar goed… ik heb dus weer een laptop die draait en een besturingssysteem dat werkt. Nu de rest van de software nog!

Er ik hoop. Ik ga vandaag de mail opnieuw installeren. Álles van mijn C schijf is foetsie, zelf mijn mailtjes. Men noemt dat hier: cosas nuevas!

2009 DTS Teaching Schedule

2009-02-25T16:36:00.008+01:00

Natuurlijk is er ook een rooster. Hieronder staan alle weeknummers en de onderwerpen die we behandelen. Voor de weekindeling kun je hier kijken.

Week 1 - 9-13 februari
- Worship
- Hearing the Voice of God
- Intercession

Week 2 - 16-20 februari
- Nature and Character of God
- Devotional Time

Week 3 - 23-27 februari
- Holy Spirit

Week 4 - 2-6 maart
- The Bible

Week 5 - 9-13 maart
- Spiritual Warfare

Week 6 - 16-20 maart
- Leadership

Week 7 - 23-27 maart
- Cycle of freedom

Week 8 - 30 maart – 3 april
- Getting to know yourself
- Motivational Gifts
- DISC

Week 9 - 6-10 april
- Missions

Week 10-14 - International Outreach 13 april – 15 mei

Week 15 - yet unknown – 18 - 22 mei

Week 16 - 25-29 mei
- Evangelism

Week 17 - Preparation for National Outreach - 1-5 juni
- Dramas, dances, music, etc.

Week 18 - Evangelism in Torrejón - 8-12 juni

Week 19-23 - National Outreach - 15 juni -17 juli

Week 24 - Final week, re-entry and graduation - 20-24 juli

Graduation: 25 or 26 july

Annoniem reageren

2009-02-25T16:15:00.004+01:00

De reageer funtie van Blogger blijkt niet bij iedereen even goed te werken!! Voor extra security is het handig als je met een ID reageert, maaaaar... aangezien de meeste mensen geen idee hebben hoe ze aan zo'n ID kunnen komen, heb ik die verplichting eruit gesloopt. Hoppa... delete... klaar is Kees! (ik hoop maar dat dit niet voor problemen gaat zorgen).

Mocht je toch via een ID willen reageren, dan kan dat het beste via je Google Account. Als je via iGoogle bent ingelogd, dan verschijnt je account in het uitschuiflijstje. Naaste de "Reactie plaatsen" en "Voorbeeld" knoppen, staat een linkje "Aanmelden via email". Als je op dat linkje klikt, dan krijg je automatisch een email als er een reactie is geplaatst op het blog.

Een beetje PR: gebruik de feed!

2009-02-23T16:32:00.014+01:00

Het is waanzinnig tof om te merken dat mensen het blog volgen en lezen :-). Jullie meeleven en gebeden doen me goed!

Om het makkelijker te maken om mij te volgen is er een “feed”. Via een feed kun je makkelijker op de hoogte worden gehouden van het reilen en zeilen hier. Je kunt dan automatisch een melding krijgen. Voor de digibeten die (nog) niet weten wat een feed is, klik hier maar even.

Er zijn veel feed readers. Internet Explorer en Firefox hebben hun eigen feed readers. Zelf gebruik ik iGoogle. Dat ziet er zo uit:

Mocht je dat ook willen - en wie wil dat nou niet? - volg dan de volgende stappen op:
1. Navigeer naar deze link:
http://feeds2.feedburner.com/http/keesiswegblogspotcom?format=xml
2. Klik daar op de google button in het "Subscribe Now!" vakje.
3. Bam! Klaar.

Nu kun je via je iGoogle home page in de gaten houden of er nieuwe berichten zijn. Mocht je problemen hebben met de feed, dan moet je me maar even een berichtje / mailtje sturen.

Succes!

De Haka

2009-02-21T18:18:00.011+01:00

Hier op de basis komen culturen en landen samen. Ik had nooit verwacht dat ik ooit nog eens zou praten met iemand uit Chili of uit Uruguay. Nou ja… je kunt het moeilijk ‘praten’ noemen, omdat de communicatie vooral met handen en voeten gaat. Een dezer dagen moet ik me toch maar eens wat meer gaan verdiepen in “standaard” zinnetjes Spaans.
Gelukkig hebben we hier ook mensen die Engels spreken en vreemde culturele eigenaardigheden met zich meenemen. Zo komt Ashleigh bijvoorbeeld uit New Zeeland. Nu is dat op zichzelf genomen helemaal niet vreemd (de directrice van de basis komt daar ook weg), maar ze heeft bij ons de “Haka” geïntroduceerd. Voor diegenen die - net als ik overigens - geen flauw idee hebben wat dat is, een kleine uitleg:

De Haka is een traditionele dans die door de Māori (de oorspronkelijke inwoners van NZ) wordt gedanst. Het wordt onder andere gebruikt om voor het voeren van oorlog de tegenstander te intimideren. (Klik hier voor meer info.)

Intimiderend is het zeker! Om dat te laten zien gaf Ashleigh een voorbeeld, hahaha, en nu zijn haar benen en armen helemaal blauw! Hahaha.
In rugby wordt deze dans nog steeds gebruikt door het Nieuw Zeelandse nationale elftal, the All Blacks. Uiteraard heb ik daar een videootje van weten op te snorren! Hier doen de All Blacks de Haka tegen het team van Zuid Afrika:

Na wat gegoogle vond ik zelfs een Schotse Haka:

Zo zie je maar weer… niet alles wat we hier op de basis doen is even serieus!

Spaanse woorden en fighter jets

2009-02-15T10:32:00.010+01:00

Hoppa, de eerste week zit erop! Nog 23 te gaan, time flies, nietwaar? Helaas heb ik de afgelopen week niet zo veel tijd gehad om te bloggen over alle avonturen. Je wordt hier best wel in een hoge mate geleefd (check het rooster maar eens). In je vrije tijd heb je dan niet echt zin om achter een computer te gaan zitten! Nee, voor dat soort dingen hebben we een balkon. De Spaanse zon begint al aardig in sterkte toe te nemen, wat het heerlijk maakt om buiten te zitten met je koptelefoon.

Afgelopen maandag zijn we naar het centrum geweest, alwaar ik erachter kwam dat de uitspraak van de Spaanse woorden nogal nauw is. Zo aten we churos (zie plaatje hiernaast) en ik dacht dat ze kulo's zeiden. Vervolgens verstond ik chulos eeeeen… uiteindelijk kwam ik erachter wat we aan het eten waren en waarom de helft van de spaanse dames in een deuk lag! Een kulo is het platte woord voor bibs (moet je niet in Chili gebruiken, want daar is het really offensive). Een chulo is – wat ik er zo van begrijp – iemand die er goed uit ziet.

Deze week stond vooral in het teken van oriëntatie en gebed. Het is de bedoeling dat in de eerste week voor iedere student gebeden wordt, maar… het is nu zondag en we hebben er nog 6 te gaan. Ik verbaas me over de openheid die er in de groep is en wat men met elkaar deelt. Voordat er voor je gebeden wordt, moet je eerst een getuigenis geven over je relatie met God en hoe je Jezus hebt aangenomen. Soms hoor je hartverscheurde verhalen en het valt me op dat veel van de studenten een probleem hebben (gehad) met hun vader. Het luisterend bidden voor een student kan wel een uur duren. Er worden veel teksten en impressies gedeeld en ik kan nu al zien dat er bij veel studenten een proces van innerlijke genezing op gang aan het komen is.Het onderwijs wat we gekregen hebben ging vooral over het verstaan van Gods Stem en de manier waarop God tot ons kan spreken. Verder zijn we bezig gegaan met intercession, een specifieke vorm van luisterend bidden.

Elke morgen hebben we devotional time (stille tijd). Ik hou ervan om die tijd door te brengen op de heuvel in het park. Het is heerlijk om de zon boven de flats te zien opkomen en haar warmte op je gezicht te voelen. Het geeft je ook een gevoel van boven de dingen staan (boven je gedachten, boven je gevoelens). De stille tijd is mij erg dierbaar en ik moet zeggen dat ik het ook echt gemist had sinds de mini DTS van vorig jaar. Voor mij “werkt” stille tijd beter als ik in de natuur sta. Paulus zegt niet voor niets dat we Gods aanwezigheid uit de natuur kunnen opmaken.
Dicht bij Torrejón ligt een luchtmacht basis. Om klokslag kwart over 9 steigen er 4 EF-18A Hornet fighter jets van de Spaanse Ejército del Aire op voor oefeningen. Dit zorgt voor veel lawaai en het letterlijke einde van de stille tijd.

Gister was het Valentijnsdag en dat moet natuurlijk gevierd worden! Het was erg grappig om alle dames met bloemen door het huis te zie lopen (ideetje van onze Canadees Jeremiah). Een van onze Spanjaarden, Marc, gaat in december trouwen en moet zijn verloofde voor een half jaar missen. Van de week heeft hij voor haar een song geschreven en we zijn gisteren de hele dag bezig geweest met het schieten van de video clip! Was echt tof en nos divertimos mucho! In totaal (opname song, schieten clip, montage) zijn we er zo’n 11 uur mee bezig geweest. Ik zal Marc vragen of ik de link op het blog mag zetten.

Vandaag is het zondag. Een dag van rust. Hoewel, rust!? Vannacht heb ik maar 4 uur geslapen. Mijn maag zit echt helemaal in de rats joh - of zoals we in het Engels plegen te zeggen - “I’m blocked!”. Volgens onze voedsel technicus en chef Carlos moet ik 2 sinaasappels en veel vezels eten. Maar jah, als er niets uit komt, is het niet echt aantrekkelijk om er wat in te stoppen, als je begrijpt wat ik bedoel. Anyways, ik hoop dat het morgen over!

Goede zondag!!

Kees

Ps. Ik wil verder niemand bang maken... maarrrrr maandag is er 5 km van de basis een autobom van de ETA ontploft. Tjah, als je in Spanje bent, dan gebeuren dat soort dingen. Gelukkig wil de ETA geen menselijke slachtoffers maken (tenzij je agent bent), maar het is wel spannend. Vooral omdat ze 10 minuten van te voren naar een krant bellen me een melding.

Ps 2. De destination van onze outreach is nog niet bekend. In tegenstelling tot wat ik dacht, gaan we als groep op outreach en is het dus nog maar zeer de vraag of we ook in India terecht komen. Er wordt veel over gebeden en nagedacht. Ik zal vandaag trouwens ook ons weekrooster proberen te posten.

Contact gegevens / Skype

2009-02-15T08:54:00.010+01:00

Zoals je wel aan het rooster hebt kunnen zien, is het schoolleven best een druk bestaan. Gelukkig kunnen we wel met elkaar contact houden, want we hebben een internet verbinding en soms wat vrije tijd. Omdat het bellen naar Spanje niet goedkoop is, heb ik Skype geïnstalleerd (gratis videobellen). Via de gebruikersnaam kees.c.bakker ben ik te bereiken (actie: mij toevoegen :P).

De contact gegevens voor de langzame post (snail mail) stonden verkeerd vermeld! Het moet zijn:
Juventud Con Una Misión
Apartado 133,
Torrejón de Ardoz
28850 Madrid, Spain

Via de normale telefoon ben ik trouwens ook bereikbaar: +34 91 676 50 49. Maar mijn voorkeur gaat uit naar Skype, omdat ik me dan in mijn kamer terug kan trekken (ipv. in de gang te gaan zitten). Mocht je me willen bellen, stuur dan ff een mailtje of laat ff een comment achter, dan kunnen we het inplannen (ivm. het rooster).

We bellen!

Ps. Heb trouwens een beetje oorlog met Blogger vanmorgen. Dus als je dezelfde post, meerdere keren voorbij ziet komen, dan weet je wat er aan de hand is. Volgens mij is het motto van Blogger "Makkelijker zullen we het niet maken..."

Rooster

2009-02-12T07:30:00.009+01:00

Dit is het rooster!

Mondays
07:45 - 08:15	Breakfast
08:30 - 09:30	Devotional Time
09:30 - 10:30	Worship
10:30 - 11:45	Lectures
11:45 - 12:00	Break
12:00 - 14:00	Lectures
14:00 - 14:30	Lunch
15:30 - 17:30	Work duties
17:30 - 19:00	One on one
19:30 - 20:00	Dinner
20:30 - 22:30	Time with God
Tuesdays
07:45 - 08:15	Breakfast
08:30 - 09:30	Devotional Time
09:30 - 11:30	Comunity Meeting
11:30 - 12:00	Break
12:00 - 14:00	Lectures
14:00 - 14:30	Lunch
15:30 - 17:30	Work duties
17:30 - 19:00	Sports
19:30 - 20:00	Dinner
20:30 - 22:30	Small groups
Wednesdays
07:45 - 08:15	Breakfast
08:30 - 09:30	Devotional Time
09:30 - 10:30	Intercession
10:30 - 11:45	Lectures
11:45 - 12:00	Break
12:00 - 13:30	Lectures
14:00 - 14:30	Lunch
15:30 - 17:30	Work duties
17:30 - 19:00	One on one
19:30 - 20:00	Dinner
20:30 - 22:30	Small groups
Thursdays
07:45 - 08:15	Breakfast
08:30 - 09:30	Devotional Time
09:30 - 10:30	Comunity Intercession
10:30 - 11:45	Lectures
11:45 - 12:00	Break
12:00 - 13:30	Lectures
14:00 - 14:30	Lunch
15:30 - 17:30	Work duties
17:30 - 19:00	Sports
19:30 - 20:00	Dinner
	Night off
Fridays
07:45 - 08:15	Breakfast
08:30 - 09:30	Devotional Time
09:30 - 10:30	Worship
10:30 - 11:45	Lectures
11:45 - 12:00	Break
12:00 - 13:30	Lectures
14:00 - 14:30	Lunch
15:30 - 17:30	Work duties
17:30 - 19:00	One on one
19:30 - 20:00	Dinner
20:30 - 22:30	Evangelism night
Saturdays
	Day off
Sundays
	Church in the morning
02:45	Cool lunch
	Creativitiy in the Evening

Day 0

2009-02-07T23:54:00.004+01:00

Nou, daar zit ik dan, in de woonkamer van het appartement waarin we met z’n allen zitten. De helft van de studenten zit Facebook bij te werken en mekaar te googlen. Ondertussen ff de nieuwe van Rihanna opgezet. Lekker lekker lekker.

Zoals je misschien al wel door had, ben ik veilig geland. Het is waar wat het spreekwoord zegt: achter de wolken schijnt de zon! En niet zo’n beetje ook zeg. Én er is goed nieuws: op de basis is draadloos internet!!! Vet handig voor je vertalingen en nog eens handiger voor het op de hoogte houden van het thuisfront. Het nadeel is, dat als ik op outreach ga, mijn laptop hier blijft. Het is daar waarschijnlijk te stoffig.

De basis is net als een giga studentenhuis, maar dan schoner. YWAM heeft het flatgebouw in eigendom en de vierde verdieping is van de studenten. In de rechter vleugel verblijven de heren, in de linker de dames. We hebben hier alles: keuken, ruimte om te eten, slaapkamers, woonkamer en zelfs een flinke voorraad boeken. De slaapkamer deel ik met de Cubaanse Abdiel. Hij spreekt vooral Spaans en een beetje Engels.
De taal is wel wennen. (Jeroen, dank je voor je cursus! Ik ga hem keihard nodig hebben.) We hebben een internationale mengelmoes van mensen hier. Voor zover ik er hier achter ben gekomen hebben we aanwezig: Canada (1), Chili (1), Cuba (1), Frankrijk (1), Spanje (3), USA (2) en Nieuw Zeeland (1). Dus dat is Engels – Spaans – Engels en nog veel meer Spaans. Een aantal van de internationalen spreken ook nog eens een stevig mondje Spaans, dus het vliegt van de hak op de tak. Dat zorgt overigens voor hilarische miscommunicaties en een hoop lachwekkende momenten.

Het gonst hier trouwens van de geruchten dat de Heer iets nieuws en iets groots in Torrejon wil gaan doen. Wat het precies gaat worden, dat heeft niemand me nog kunnen melden, maar het geloof is er zeker voor en – in grotere mate – een hoop en een wens. Een aantal kerken van Torrejon heeft vandaag een prayerwalk (mars) gehouden op weg naar het centrum om een bijbel aan te bieden aan het bestuur van de stad.
YWAM kon natuurlijk niet achterblijven en de twee teams uit Letland en USA gingen mee. De nieuwe studenten konden natuurlijk niet achterblijven en zo bevond ik me vanmiddag dus in een mars, compleet met politie-escorte, op weg naar het stadshart van Torrejon. Er werd gezongen en er werden folder uitgedeeld. Die Spaanse jeugd is niet bang aangelegd!

Voor de mensen die naarstig op zoek zijn naar het adres en zich af vragen waar ik in vredesnaam uithang, heb ik een kaartje naast dit blog gezet.

Kikkert!?

2009-02-06T23:04:00.001+01:00

Afgelopen zondag ben ik “uitgezegend”. Wat een vreemd woord eigenlijk! Maar zo voelt het wel: het ontvangen van zegen om op pad te gaan. Wat is het mooi dat er een gemeente achter je staat, mensen die voor je bidden en je bemoedigen. Harry, Bas, Mark, Christiaan en Lex hebben namens de gemeente zegeningen en bemoedigingen meegegeven. De hoeveelheid teksten moet ik nog op me in laten werken, maar ze waren wel raak!
Veel van wat er gezegd wordt gaat op het moment zelf langs je heen, maar gelukkig heeft David het opgenomen!
Mark vertelde over waarom Jezus discipelen uitkoos. Ik kreeg van hem een polsbandje met het opschrift F.R.O.G. om me aan aan deze boodschap te herinneren:

Jezus stelt discipelen aan met twee redenen: opdat zij bij hem zouden zijn en opdat hij ze uit kon zenden. In het volgen van de Heer moeten we met hem zijn, maar ook om de wereld in te gaan. De letters van het bandje staan voor Fully Rely On God (vertrouw volledig op God). De letterlijke betekenis is al mooi om herinnerd aan te worden, maar je kunt ook denken aan een “frog”… een kikker(t). Dit amfibie heeft ook twee werelden waarin hij zich thuis voelt: zowel op het land als in het water. Ik hoop dat dat ook voor jou geldt!"

Twee werelden. Jezus roept ons als ambassadeurs. Je vertegenwoordigt het Hemelse Koninkrijk in deze wereld.
Weetje? Ik verbaas me soms over de werkwijze van God! Als je de Bijbel leest, dan kom je erachter dat Hij steeds weer zwakke, falende, onvolmaakte mensen gebruikt om bij te dragen aan het Koninkrijk en de verkondiging van het Goede Nieuws.
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar daar ben ik best blij om. Ik hoef niet volmaakt en perfect te zijn. Dat is nu juist de clou: het gaat er niet om wie jij bent, maar om wie Jezus in is en wat Jezus in en door jou kan doen.

Is dat makkelijk te geloven? Is dat makkelijk om te gaan zien? Nee! Daarom komt het aan op F.R.O.G. We mogen bouwen op Gods Woord dat ons bemoedigt met de woorden:

“Hij, die in u een goed werk is begonnen, dit ten einde toe zal voortzetten”

Op God kun je vertrouwen, want bij God is het zo dat in het verleden behaalde resultaten, garantie bieden voor de toekomst.

Gods zegen!

Kees

DTS Spanje

2009-01-15T10:00:00.003+01:00

Vorig jaar zomer heb ik drie weken lang een mini DTS in Costa Blanca (Spanje) mogen volgen. De afkorting DTS staat voor Disciple Training School. Tijdens ons verblijf werden we uitgedaagd om na te denken over onze relatie met God, het plan van God met ons leven en onze prioriteiten. Twee weken lang ontvingen we training in onderwerpen als: Gods stem verstaan, geestelijke autoriteit, Gods waarheid, enz. In de laatste week gingen we op outreach. Door middel van drama en gesprekken probeerden we de mensen op het strand iets te vertellen over het goede nieuws van de Here Jezus!

Die tijd in Spanje is me eigenlijk zo goed bevallen, dat er al snel een verlangen ontstond naar meer. Meer training. Meer tijd voor God. Meer tijd om mensen te vertellen van het evangelie. Een DTS van een half jaar zou daar bijzonder geschikt voor zijn.
Maar… tussen droom en daad staan nogal wat praktische bezwaren: financiën, de onderhuur van mijn kamer en het zou betekenen dat ik mijn vaste baan op zou moeten geven, omdat onbetaald verlof voor een half jaar niet mogelijk was.

In November heb ik besloten om me toch maar aan te melden voor de grote DTS. Mijn redenatie: ik heb geen relatie en geen hypotheek, als ik het nu niet doe, dan gebeurd het nooit!
Na het besluit te hebben genomen, heb ik gemerkt dat God aan de slag is gegaan! Mijn zusje vond ik bereid om mijn kamer te huren en in december kwam ik erachter dat een slapende spaarrekening veel meer geld bevatte, dan dat ik verwacht had. Maar de grootste meevaller gebeurde vorige week; mijn baas heeft besloten mij toch ontbetaald verlof te geven! Halleluja! De Heer is goed.

Zaterdag 7 februari hoop ik weg te vliegen naar Madrid (een stad waar meer dan 5,8 miljoen wonen!). 20 km vanaf het centrum ligt het stadje Torrejon, de basis van Youth With a Mission. Op deze basis zullen we trainingen ontvangen. Gelukkig is de hele school tweetalig opgezet: Spaans en Engels.
De DTS bestaat uit twee fases: een classroom phase en een outreach phase. Het onderwijs zal bestaan uit de volgende onderwerpen:

- De bijbel
- Intersessie
- Verstaan van Gods stem
- Het Karakter en de Natuur van God
- Geestelijke Oorlogvoering
- Innerlijke genezing
- Evangelisatie

De outreach fase bestaat uit twee gedeelten, namelijk een nationale (Spaanse) outreach en een internationale outreach, waarbij de mogelijke landen India, China, Morocco en Portugal zijn.
Ik hoop jullie het komende jaar via dit weblog op de hoogte te houden over mijn ervaringen in den vreemde.

Mijn taken binnen de Brink heb ik overgedragen. Bas Wildeboer zal de layout en het scanwerk voor BrinkNieuws voor zijn rekening nemen. Mark Breet zal Club Brink 13 en het zingen met de kinderen voortzetten. Christiaan Remmelink en Bas Wildeboer zullen samen het afmixen van de audio opnamen voor hun rekening gaan nemen.
Ik ben erg benieuwd wat het komende half jaar met zich mee gaat brengen. Wat er ook gebeurd: we hebben een God die voor ons zorgt. Daar mogen we op vertrouwen!

Kees

Youth With A Mission (YWAM) wordt in Nederland Jeugd met een Opdracht (JmeO) genoemd. Deze organisatie heeft duizenden mensen en honderden bedieningen in nagenoeg ieder land op de wereld. Ze focussen op evang-elisatie, hulpverlening, training en discipelschap.